PPk anitzetan hitz egiten du irakasleen errekonozimenduaz, funtzeskoak
omen arrakastarako, irakasle bihurtu du autoritate publikoa … asko mintzatu
bai, sinetsi batere ez.
Krisia dela eta, jasangarritasunaren izenean, aurrezteko
neurriak ezarri izan zituzten. Gero eta ardura gehiago, gai gehiago gelan jorratu
behar, arloa zein den berdin izanik, kanpoko hizkuntzak ezinbestekoak,
teknologi berriak ere bide beretsutik. Ikasleekin zuzenean ematen diren
orduak lan orduak direla ikustarazi
dute. Irakasleek ez dute koordinazioarako
astirik behar, ez berrikuntzik , ez formaziorik, soilik, zientzia infusatik
gauzatu behar Espiritu Santuak diona.
Hezkunta kalitate hobetzeko asmatu dute lege bat tokiz tokiko
emaitzak eta beharrak kontuan hartzen ez dituena, zentralizazioa eta haustura
soziala helburu duena. Gauza on bakarra ikusi dut nik LOMCEn, hezkuntza
komunitatea elkartzea lortu duela hezkuntzaren alde agertzeko.
Hori ez zaie gustatu eta orain amu berria
bota du Gomendio andereak: sobera altua da irakasleen soldata. Berak bota,
komunikabide batzuek zabaldu eta langileen arteko eztabaida sortu. Hurrengo
murrizketa zerbitzatua dugu, beste bat, zalantza bakarra zenbatekoa izanen den
oraingoa.
Modu ederra irakasleen
lana aitortzeko,hobeak bururatzen zaizkit ere.