Aspaldidanik idatzia, baina konpartitu gabe...
Zugarramurdin
bai, aditzen da noiznahi sorginak gohiti behiti, liburu batzuk eta pelikularen
bat eta guzti dute; hor jaio gabe ere bagara
anitz sutan joan ez ginenak. Ez dakit kategoria hori, sorginena, merezi dugun
baina bederen bagara, Inkisizioak ezin erre -ala erre zituen- gure amatxien
bilobak,
Esaerak
dioen bezala gu ere, ginelako gara, eta garelako izanen gara; orain, eta
belaunaldiz belaunaldi, eta ez Jainko
baten izenean, ez! Akaso sagarra baten izenenean, jakinminaren izenean,
bizitzaren izenean… ez dakit, batek daki zeren izenean. Hemen gaude, zaude, nago.
Beste urte batean hemen ditugu gure bestak, eta aurten beste toki batzuetan
gertatutakoa ikusita ez dugu aukera galdu nahi, ez dugu beste aldera begiratu
nahi. Emakumeen kontrako indarkeriaren inguruan ozenki oihukatuko dugu nahiko
dela, aski dela, sobera dela. Erasorik ez! Ez hemen eta ez inon.
Ez dugu ohitu behar, ezta nahi ere, horrelako
berrietara. Guzti honen azpian desoreka dago, desberdintasuna. Ez da bakarrik
jazarpen fisikorik, badira beste batzuk, nesken alderdi psikosozialean eragiten
dutenak eta eraso mota hauek, eta edozein eraso fisiko bezain arriskutsuak
direla.
Ez
galdetu niri zer den erasoa, zuk ere badakizu. Badakizu, nik bezala, noiz
begirada hori ez den gonbidapen bat eraso baizik. Emakumeok pertsonak gara eta
berdintasuna ikurra izanik ez dut uste bigarren mailako inor ez dagoenik,
berdin da zein den sexua, zein duen gustoko, zein den azalaren kolorea, zein
hizkuntza… pertsonak gara. Ni erasotzen banauzu denok gara erasotuak, berdin zu
erasotzen bazaituzte, hor egonen gara denok lilaz bustiak, berdintasunez
jantziak. Ezetz erraten duzunean ezetz delako, ez da azalpen gehiagorik behar,
ez zait inporta, ez zaigu, zer edo zenbat edan duzun, zer jantzi duzun gaur,
berdin da. “Ez “ erran duzu, ez dago gehiagorik galdetu behar.
Bestak
hemen, bueltan, daude. Usaindu, disfrutatu, hartu zure esparrua, zurea ere
delako.
Gure
amatxiren bat inkisizioko sutan erre izanen dute, aspaldi, bera bai, hil zen
baina ez bere borroka. Ez dezagun utzi beraiek hasitako borroka erretzea. Ez da
urte erraza izan emakumeon eskubideontzako, egia erran… inoren eskubideontzako.
Gure gorputzaren inguruko erabaki askeak ukatu nahi dizkigute, horren aurrean
argi aldarrikatu behar dugu gure identitate sexuala askatasunez bizitzeko
eskubidea, gure erabakiak hartzekoa. Hau ez da emakume ala gizon izateko kontua,
askatasun kontua baizik, horregatik hain zuzen, gure helburua argi eta garbi adierazi behar
dugu: Hemen, Beran, ez dugu inolako
eraso sexistarik onartuko.
Argi
izan dezagun denok ez dagoela gozamenik errespeturik
gabekoa. Momenturen batean erasotua sentitzen bazara zalantzarik ez izan, hemen
gaude, lila puntua bilatu, 112ra ala
016ra deitu, mesedez, zuregatik eta niregatik ere.